blogs, Geen categorie

Brutale vragen

In de afgelopen jaren heb ik een paar dingen geleerd: 1) je bent het gemiddelde van de vijf mensen waarmee je jezelf omringt en die het dichtst bij je staan en 2) leer te luisteren zoals je niet eerder hebt gedaan en stel de juiste vragen.  Met brutale eerlijkheid kom je verder.

Wat een gekke inleidende alinea, zou je je kunnen afvragen. En wat heeft dit nu te maken met hardlopen? De reden waarom ik deze blog schrijf is het boek: “Socrates op Sneakers” van Elke Wis. De ondertitel is “Filosofische gids voor het stellen van goede vragen”.

Ik vraag me af, hoe gaat het bij jou thuis aan tafel? Krijg je daadwerkelijk antwoord op de vragen die je dagelijks stelt? “Hoe ging het vandaag op je werk?” “Had je die taak nog afgekregen?”. Luisteren we eigenlijk nog wel echt naar elkaar? Op de bovenstaande vragen kom je er al snel vanaf met een ja, nee of goed. 

Zeker in gekke tijden, zie ik het belang ontstaan om echt naar de persoon tegenover je te luisteren. Dat is voor veel mensen een spannend iets. De nieuwsgierigheid die je vroeger als kind had, werd soms snel de kop in geduwd als je door bleef vragen. Ik weet dat ik ook alleen maar om het “waarom” vroeg toen ik kind was. Waarom is de zon heet, waarom is gras groen. Vragen stellen wordt als vreemd beschouwd en het stellen van vragen kan als brutaal worden gezien. 

We zijn snel geneigd om over onszelf te spreken en er is zelfs wetenschappelijk onderzoek gedaan naar dit fenomeen. Met behulp van een fMRI scanner werden 195 proefpersonen gevraagd om hun eigen opinies en karaktertrekken te bespreken én die van anderen. Ze keken naar de verschillen in neurologische activiteit als ze over zichzelf en als ze over anderen spraken. Drie neurale gebieden vielen op en wat op viel, was dat het spreken over jezelf, je eigen verhaal delen, praten over jezelf, net zo intrinsiek plezierig is als seks, coke en goed eten.

Daarnaast zijn wij – al sinds we in stammen gingen jagen – op zoek naar snelle antwoorden. Het is daardoor ook zo dat we snelle antwoorden zoeken op meer belangrijke levensvragen, zoals “wil ik hier nog werken”of “wil ik nog wel met deze partner door”. Het echte overpeinzen en komen tot de kern van de vraag, daar nemen we niet vaak de tijd voor. En heel eerlijk, het stellen van vragen is iets dat je vroeg wordt afgeleerd. De beweegredenen van iemands oordeel zijn lastig te raden. Als ik zeg dat ik een kleur niet mooi vind, dan kun je me vragen waarom ik die kleur niet mooi vind. Ik zou dan kunnen antwoorden met “gewoon, daarom”. Dan zou jij met je handen over elkaar kunnen gaan mokken. Want jij ziet deze kleur helemaal zitten op de muur van de badkamer.

Brutale Vragen

Maar als je écht wilt weten waarom ik een oordeel heb over de kleur, dan zou ik je kunnen zeggen: “het geeft me een koud gevoel” “de kleur vind ik niet mooi staan bij mijn gezicht” of ik vind de kleur vloeken bij de rest van de omgeving”. Misschien kunnen we dan een discussie hebben of die kleur wel daar moet komen waar ik hem bedenk en kun jij jouw oordeel geven op de kleur en zeggen waarom. Dit is een gek voorbeeld van meningen. Doorvragen kan heel veel ruzies voorkomen.

Als coach kom ik graag bij mijn deelnemers binnen. Ik stel ze vragen over hun gedragingen, beweegredenen en kom er vaak achter dat we bepaalde ideeën in onze hoofden planten die niet altijd op waarheid berusten. Dingen die we voor waarheid aannemen, maar als we echt op zoek gaan naar de achterliggende redenen, dan komen we er vaak achter dat het niet de échte reden is dat we bepaalde dingen doen zoals we altijd al doen.

Waardoor droom je bijvoorbeeld van iets, maar zet je niet de stappen om daadwerkelijk daar te komen? Wat zit er in je hoofd, waardoor je het niet doet? En zijn die redenen de absolute waarheid?

Wat zijn de patronen die je draait? Waarom stop en start je elke keer opnieuw? Waarom vergaar je steeds meer kennis, zonder er iets mee te doen? Of: waar komt dit gevoel vandaan? Is dat gevoel berust op realiteit of is het iets dat je in je hoofd hebt geplant?

Als je goed in je vel zit, bepaalde patronen van jezelf, maar ook bij je vrienden herkent, dan kun je juist zorgen dat je met brutaal eerlijke vragen iemand verder kunt helpen in zijn of haar leven. Want is dat niet juist wat de basis zou moeten zijn voor een goede relatie? Dat je elkaar stimuleert, motiveert en bevraagd zodat degene het beste uit zichzelf kan halen?

Hoe je vragen kunt stellen aan jezelf, hoe je vragen kunt stellen aan wie dan ook en hoe je zelf slimmer kunt worden door eigenlijk niets te weten, dat kun je terugvinden in het boek van Elke.

Wat heeft dit nu te maken met hardlopen? Vraag jezelf eens af waarom je eigenlijk hard loopt. Waardoor ga je toch door als je een blessure hebt? Waardoor haal je in training makkelijk de snelheid waarop je in een race je PR verbreekt maar doe je dat op het moment suprême niet?

Mocht je zelf inzicht willen zoeken, of op zoek zijn naar een gesprek waarbij brutale vragen worden gesteld, dan kun je hier een gratis coachgesprek aanvragen.

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.